خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام خداحافظ به شرطي که بفهمي تر شده چشمام خداحافظ کمي غمگين به ياد اون همه ترديد به ياد آسموني که منو از چشم تومي ديد اگه گفتم خداحافظ نه اين که رفتنت سادست نه اين که مي شه باور کرد دوباره آخر جادست خداحافظ واسه اينکه نبنديم دل به رويا ها بدونيم بي تو با تو همين جسم اين دنيا ،خداحافظ خداحافظ همين حالا خدا حافظ

لباس عروست رخت عزاته

شنیدم عروسیته . اونی که دستاش توی دستاته کیته؟

یعنی باور بکنم اون همه خاطره ها دروغی بود؟
این همه خوبی بهت کم خداییش کمت نبود

مگه کمت بود ؟

مگه کمت بود ............ به خدا کمت نبود 

لباس عروست رخته عزاته

هر جا بری نفرین این دلم باهاته 

شنیدم عروسیته . اونی که دستاش توی دستاته کیته؟

یعنی باور بکنم اون همه خاطره ها دروغی بود؟
این همه خوبی بهت کم خداییش کمت نبود

مگه کمت بود ؟

مگه کمت بود ............ به خدا کمت نبود

لباس عروست رخته عزاته

هر جا بری نفرین این دلم باهاته

اشکاتو نایده میگیرم اخه دلم مثل یک سنگه

تو میگی تلخ جدایی من میگم یک جورای قشنگه

تک به تک حرفاتو من زیر پاهام می زارم

من میگم گذشته از من که بخوام برات ببارم

توی شب رد نگامو از ترانه ها می گیری

اما من پیدا نمیشم تو بیخودی اسیری

من میگم گم شدم تو همین حوالی

تو میگی بزار بمونی تک ستاره من تو اسمونی

دیگه سخته حتی خنده اما تو باورت نمیشه

به خدا قسم که زندگی بی تو همینه

گفتی از تو می نویسم روی قطرهای بارون

بهارو ازمن گرفتی رسم زمستون همینه

گفتی که میخوای بسازی یک ترانه برای چشمام

تو خبر نداری ترانه واسه  چشمام معنی نداره

گفتی پرواز قشنگه میدونم تو اینو میخوای

دیگه منتظر نمون تو پر پروازمو خیلی وقت که چیدی 

      من میرم واسه همیشه   
                 
خستـــم از روزای ابــری         خیلی سنگینه نـگاهت 
دوست ندارم تو تابستون         بشینــم باز ســر راهت 
نمیـــخوام بـــازم خیـالت         قبـلـه آرزوهــــام شــــه
تـــو بمــون و عاشقـــای         روی پُـــر غـرور و ماهت
 

آره مــن اونم که گفتــم          واسـه چشم تـو دیوونم 
آره مـن قـول داده بــودم          تـا تهش بــاهات بمونـم
ولی پس دادی نگــــامو           زیــر رگبــــــار غـــرورت 
من فقط یکــم شکستم          خوب نگام کنی همونم

چـمــدون رویـــاهـــامـو           دیگه برداشتم و بستم 
دیگــه عین اون قدیمــا           چشــــاتو نمیپرستــــم 
رخ تــو عین یه بـــــازی           منــو مـات قصه هـا کرد 
حالا بی اسمـم و تنها            پُــرپــاییز و شکستــــم

اینــی که حــــالا میبـینـی       دیگه مجنون چشات نیست 
دیگه وقتی نیمه شب شه       نگـران لـحظه هــات نیست 
مـــن بــرام فــرقـی نــداره        کـــه تو بــاشی یـا نباشی 
خیلـی وقته دیگه نیستی        تو دلم جـــایی برات نیست
      

از تو هیچ چیزی نـمونــده         نـه نگـــاهی و نـه یــــادی
مـــن سپردمـت به دریــــا         عـیــن یـــه مـوج زیـــــادی 
تازه فهمیدم با این عشق         زندگیـــم چقـد تلـف شـد
تــو بـــه جــای التماســم         یـــه گُلـــم بهـــم نــدادی 

   من میرم واسه همیشه

خود می کردندوبه آسمان می بردندومراازتنهایی غریبانه

شقایق هانجات می دادند.اماافسوس،افسوس که این

چنین نیست.هوابارانی است،شب تهی ازستاره ها

ومن بی گدارشیشه هارامی شکنم،درزیرپلک نورانی

 مهتاب شب های بارانی به انتظارتواشک می ریزم،

دردریای توفانی توام.درغروبی زیباباقایقی که بال های

طلایی آن شکسته است،وروی موج های نیلی رنگ غلت

می خورد ومن اندوهگین ازاین که نکندغروب این جمعه

 هم به آخربرسدوتو بازهم مرا چشم به راه بگذاری.